Perchten zijn mythische figuren die hun oorsprong vinden in de Alpenregio's van Oostenrijk en Zuid-Duitsland (Beieren). De traditie stamt uit de voorchristelijke, heidense tijd en is al meer dan 1.000 jaar oud. 

De belangrijkste kenmerken van hun herkomst zijn:

• Vrouw Perchta: De naam is afgeleid van de Germaanse godin Perchta (of Berchta), die symbool stond voor zowel vruchtbaarheid als de hardheid van de winter. Volgens de legende trok zij tijdens de Rauhnächte (de 12 nachten tussen Kerstmis en Driekoningen) over het land om vlijtigen te belonen en luiaards te straffen.
• Boze geesten verjagen: Het oorspronkelijke doel van de Perchten was om met lawaai (koebellen, trommels) en angstaanjagende maskers de "geesten van de winter" en het kwaad te verjagen, zodat het nieuwe jaar met geluk en zegen kon beginnen.
• Dualiteit: Er zijn twee soorten Perchten: de Schönperchten (mooie verschijningen die geluk brengen) en de Schiachperchten (lelijke, duivelse figuren die het kwaad verdrijven). 

Hoewel ze vaak worden verward met de Krampus (de metgezel van Sinterklaas), zijn Perchten oorspronkelijk verbonden aan de zonnewende en de periode rond de jaarwisseling